توسعه سریع دوچرخه های برقی در ایالات متحده آمریکا

پیش بینی می شود در سال 2023 از 300 میلیون دوچرخه برقی در جهان استفاده شود. این یعنی به ازای هر 26 نفر یک دوچرخه در سراسر جهان. از سال 2015، سطح سرنشینان تقریباً دوبرابر یا بیشتر می شود. و با توجه به افزایش قیمت سوخت و بدتر شدن سایر چالش های حمل و نقل، شاهد هیچ، نه، هیچ کاهشی در سال های آینده نیستیم. اما علیرغم افزایش محبوبیت اخیر، آنها در واقع از اواخر دهه 1800 وجود داشته اند. 

توسعه دوچرخه برقی

اولین حق ثبت اختراع دوچرخه الکترونیکی در ایالات متحده برای محصولی بود که بسیار شبیه به آنچه امروز یک دوچرخه استاندارد با یک موتور و یک باتری در قاب مثلثی می بینید. در حالی که این یک روش حمل و نقل نسبتاً محبوب در اروپا بوده است، بیماری همه گیر آن را در ایالات متحده رایج کرد. اینکه بتوانید به راحتی در شهرها رفت و آمد کنید بدون اینکه افراد غریبه در وسایل حمل و نقل عمومی از گردن شما نفس بکشند، ناگهان به یک پیشنهاد جذاب تبدیل شد. 

اما یک مطالعه نشان داد که بیش از 9 میلیون نفر از سال 2000 به دلیل آسیب دوچرخه الکترونیکی به دنبال مراقبت های پزشکی بوده اند. این آسیب ها نیز به احتمال زیاد شدیدتر از دوچرخه های سنتی بوده و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند. بین سال‌های 2017 تا 2021، 53 مورد مرگ ناشی از دوچرخه‌های الکترونیکی در ایالات متحده اتفاق افتاد، از جمله عابران پیاده که توسط دوچرخه‌های الکترونیکی و همچنین تصادفات سوارکاران مورد ضربه قرار گرفتند. برخی فکر می کنند که به این دلیل است که دوچرخه های الکترونیکی به جای موتورسیکلت به عنوان دوچرخه تنظیم می شوند. تحت صلاحیت خود، دوچرخه‌های برقی را تنظیم می‌کنیم که می‌توانند با موتوری که بیش از یک اسب بخار قدرت ندارد، به سرعت بدون کمکی بیش از 20 مایل در ساعت دست یابند. کلمه کلیدی در آنجا بدون کمک است. برخی از این دوچرخه های الکترونیکی می توانند تا 28 مایل در ساعت سرعت بگیرند، اگر دوچرخه سوار با دریچه گاز رکاب بزند. در دوچرخه های الکترونیکی در مقایسه با دوچرخه های سنتی با پدال و حتی در مقایسه با اسکوترهای الکترونیکی به طور قابل توجهی با صدمات جدی تر مرتبط بود. در حالی که آنها شکل کارآمدی از میکروموبیلت هستند، آیا استفاده از آنها در کشوری مانند ایالات متحده که زیرساخت ها عمدتاً به نفع خودروها است، ایمن هستند؟ 

مزایای دوچرخه برقی

حداقل 200 برند دوچرخه در سراسر جهان وجود دارد و مدل های مختلفی در دهه گذشته وارد بازار شده اند. برخی از آنها با کار خاصی مانند تحویل غذا ساخته شده اند. برخی دیگر برای رانندگی در اطراف بچه های کوچک شما ساخته شده اند یا طوری طراحی شده اند که اگر فضای محدودی در خانه دارید تا شوند. در حالی که برخی از دوچرخه های الکترونیکی با پدال کمک می کنند، برخی دیگر می توانند صرفاً از دریچه گاز حرکت کنند. انبوهی از آپشن ها به آنها کمک کرده تا محبوبیت بیشتری پیدا کنند، و در ایالات متحده در واقع بیشتر از خودروهای الکتریکی و هیبریدی خریداری می شوند. شما می توانید دوچرخه های قدرتی 400 رادی را با همان مقدار سلول باتری بسازید که در یک SUV بزرگ برقی وجود دارد. بنابراین از نظر یک راه حل مقیاس پذیر، آن نیز فوق العاده کارآمد انرژی است. دوچرخه های الکترونیکی راهی برای رفتن هستند. 

شما می توانید با هر بار شارژ حدود 40 مایل با دوچرخه برقی متوسط ​​طی کنید که برای چند روز رفت و آمد و رفت و آمد در شهر در یک شهر متوسط ​​کافی است. و بسیاری از مشتریان ما نیز در مناطق روستایی و حومه شهر زندگی می کنند. به عنوان مثال Radpower حدود یک سوم روستایی، یک سوم شهری و یک سوم حومه است. و این ممکن است برخی از افرادی را که فکر می کنند دوچرخه های برقی فقط برای مردم شهر هستند شگفت زده کند. و اینطور نیست. و مزایای زیست محیطی فراوانی وجود دارد. یک مطالعه نشان داد که یک دوچرخه الکترونیکی به ازای هر مایل طی شده تنها پنج گرم کربن منتشر می کند، در حالی که این مقدار برای هر مسافر اتوبوس حدود 100 گرم و برای هر شخصی که با ماشین سفر می کند، 240 گرم است. دوچرخه های برقی گران هستند، اما هنوز هم بسیار ارزان تر از خرید ماشین هستند. و چیزی که با داشتن دو فرزند پیدا کردیم که اساساً تقریباً هر سفری را که لازم بود انجام می دادیم. و در واقع افراد زیادی مانند جیسون ماشین های خود را با دوچرخه های الکترونیکی جایگزین می کنند. در بیش از 70 درصد از مشتریان RAD، دلیل اصلی آنها برای استفاده از دوچرخه الکتریکی در زندگی خود، جایگزینی مایل های خودرو است.

ایمنی دوچرخه های برقی

دوچرخه های الکترونیکی ذاتا خطرناک تر از دوچرخه های معمولی هستند. به زبان ساده، هر چه سریع‌تر پیش بروید، ضربه زدن به آن آسیب بیشتری خواهد داشت. دوچرخه های الکترونیکی در مقایسه با دوچرخه های سنتی سه برابر بیشتر احتمال دارد که منجر به بستری شدن در بیمارستان شوند. علاوه بر شدت صدمات شخصی، احتمال برخورد آنها با عابر پیاده نیز سه برابر بیشتر از دوچرخه های سنتی است. ممنوعیت استفاده از آنها در پیاده روها، محدودیت های سنی و کلاه ایمنی مورد نیاز برای مبارزه با این مسائل پیشنهاد شده است.

با این حال، کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی می‌تواند سرعت را تنظیم کند، به همین دلیل است که دوچرخه‌های برقی کلاس یک و کلاس دو در ایالات متحده فقط اجازه دارند 20 مایل در ساعت بدون کمک حرکت کنند. فراتر از آن، سایر مقررات ملی تقریباً برای دوچرخه های الکترونیکی وجود ندارد و آن را به حوزه های قضایی محلی واگذار می کند. برخی از ایالت‌ها مانند آلاسکا و ماساچوست، محدودیت‌های سختی برای دوچرخه‌های الکترونیکی دارند، که اساساً آنها را به عنوان وسایل نقلیه موتوری طبقه‌بندی می‌کنند و نیاز به مجوز اپراتور دارند. برخی دیگر، مانند نیویورک، از دوچرخه سواران باید حداقل 16 سال سن داشته باشند و دوچرخه سواران 16 و 17 ساله باید از کلاه ایمنی استفاده کنند.

این در واقع یک فیزیک ساده است. اگر ماشینی با سرعت 45 یا 40 مایل در ساعت حرکت کند و با کسی برخورد کند، تقریباً مرگبار است. در حالی که اگر همان ماشین فقط ده مایل در ساعت یا کمتر سفر کند، کمتر از نصف این احتمال مرگ و میر دارید. فقدان کلاه ایمنی و رانندگی بی احتیاطی می تواند از عوامل افزایش جراحات باشد، اما سرعت بیش از حد اغلب مقصر این مشکل است. اما در شهر نیویورک، مطمئناً بخش تحویل بخشی از این آسیب است. به معنای واقعی کلمه، انگیزه آنها این است که تا آنجا که می توانند بسیاری از تحویل را انجام دهند، و این گاهی اوقات به نوعی انگیزه آنها را برای رانندگی ناامن می کند.

علاوه بر خطرات آشکار، مقدار قابل توجهی از باتری دوچرخه های الکترونیکی نیز منفجر شده است. تنها در شهر نیویورک. سازمان آتش نشانی بیش از 170 آتش سوزی مربوط به دوچرخه های الکترونیکی را بررسی کرده است که شامل 6 کشته می شود. آتش‌سوزی می‌تواند ناشی از تغییرات پس از فروش در باتری باشد یا مصرف‌کنندگان از باتری‌ها یا شارژرهایی استفاده کنند که برای آن دوچرخه خاص توصیه نمی‌شود. از آنجایی که باتری جدید اغلب بیش از 500 دلار است، گزینه های شخص ثالث اغلب مورد استفاده قرار می گیرند که می تواند به راحتی منجر به آتش سوزی یا انفجار شود. در هلند، دوچرخه های الکترونیکی به شدت کنترل می شوند، به طوری که باید استانداردهای ایمنی خاصی را رعایت کنند. بنابراین ما در اینجا با انفجار باتری ها و مواردی از این قبیل مشکلی نداریم. 

آیا دوچرخه برقی واقعاً آنقدر ناامن است؟

دوچرخه‌سواران و دوچرخه‌سواران الکترونیکی به طور یکسان استدلال می‌کنند که مشکل واقعی ایمنی اصلاً به دوچرخه‌های الکترونیکی مربوط نمی‌شود. خودروها بزرگترین تهدید برای سایر کاربران جاده هستند، چه عابران پیاده، چه دوچرخه سواران معمولی و چه دوچرخه های برقی. و این در تمام شماره های ایمنی از ایمنی ترافیک بزرگراه ملی نشان داده شده است. این یک مشکل شناخته شده برای چندین سال است. این به عمد توسط صنعت خودرو پوشانده شده است، که زمین ما را آلوده کرده و این همه جاده، رک و پوست کنده، خطر و ترس را ایجاد کرده است. و خیابان های ما باید به مردم بازگردد.

در کشورهایی مانند چین و هلند، زیرساخت‌ها اغلب برای حمایت از دوچرخه‌سواران ایجاد می‌شوند. وقتی دوچرخه سواران با ماشین ها رقابت نمی کنند، بلافاصله بسیار ایمن تر می شود. آنها نیازی به ایجاد زیرساخت های پیچیده و گران قیمت یا چیزی شبیه به آن نداشتند. تنها کاری که آنها انجام دادند این بود که تعداد زیادی از ترافیک خودروها را حذف کردند یا حتی نیازی به این نیست که همه آن ها باشد، فقط بیشتر آن. و مردم بیرون خواهند آمد و منظورم این است که این دقیقاً همان چیزی است که در دهه 1970 و 1980 در هلند دیدیم. در سال 2021، هلند شاهد 80 مرگ و میر ناشی از دوچرخه برقی به دلیل نزدیک به 5 میلیون دوچرخه برقی و 175 مرگ برای افرادی بود که در 8.7 میلیون خودروی خود بودند. این میزان تصادفات مرگبار در هر دوچرخه برقی در مقایسه با خودروها حدود 20 درصد کمتر است. هلند و اتحادیه اروپا نیز مقررات دیگری برای اطمینان از ایمنی دارند. سرعت دوچرخه های الکترونیکی 25 کیلومتر در ساعت یا حدود 15 مایل در ساعت است که تقریباً همان سرعت دوچرخه های معمولی است. بنابراین آنها رقابت نمی کنند.

و سپس از نظر مقررات در مورد دوچرخه های الکترونیکی. من فکر می‌کنم که بسیار مهم است. ما به خطرات خودروهایی که می‌توانند در عرض چند ثانیه 100 مایل در ساعت را طی کنند، نگاه می‌کنیم. که به سختی با ما ثبت می شود. اما وقتی کسی با دوچرخه برقی با سرعت 30 مایل در ساعت حرکت می‌کند، ناگهان همه عصبانی می‌شوند. بنابراین من صادقانه فکر می کنم که بسیاری از این خطر بیش از حد است. دوچرخه های الکترونیکی که حداکثر با سرعت 25 کیلومتر در ساعت حرکت می کنند در واقع بسیار خوب عمل می کنند و با یکدیگر سازگار هستند.

به عنوان یک جامعه در ایالات متحده، به عنوان یک فرهنگ، اتومبیل را بر سایر وسایل حمل و نقل ترجیح می دهد. ما با این وضعیت تقریباً متناقض مواجه شده‌ایم که در آن در برخی از نقاط کشور ایمن‌تر است که با یک وسیله نقلیه یک تنی با سرعت 85 مایل در ساعت در برخی نقاط کشور حرکت کنیم تا پیاده‌روی.

همچنین بر کسی پوشیده نیست که ایالات متحده زیرساخت های دوچرخه سواری بسیار محدودی مانند خطوط دوچرخه در محل دارد. نیویورک شهر نسبتاً قابل دوچرخه‌سواری در ایالات متحده است، اما در هر مایل مربع حدود 50 درصد از مقدار خطوط محافظت‌شده آمستردام را دارد، به این معنی که دوچرخه‌سواران اغلب مجبورند برای فضا در جاده‌ها با اتومبیل‌ها مبارزه کنند. از آنجایی که دوچرخه سواری در هلند بسیار ایمن است و به عنوان وسیله حمل و نقل در اولویت است، دوچرخه های الکترونیکی بسیار محبوب شده اند. تفاوت بزرگی که در هلند در مقایسه با بسیاری از مکان‌های دیگر با استثنائات بسیار کمی مشاهده می‌کنید، این است که همه اینجا دوچرخه‌سواری می‌کنند. همه از شش ساله تا 90 ساله.

نتیجه گیری

استفاده از دوچرخه الکترونیکی در ایالات متحده کاملاً ناامن نیست، اما دارای سهم نسبتاً زیادی از عوامل خطر برای کاهش این عوامل است، به طوری که نوشتن یک دوچرخه الکترونیکی در اینجا بیشتر شبیه آنچه در هلند است به نظر می رسد. یک تلاش هماهنگ بین سازندگان دوچرخه، حوزه های قضایی محلی و CPSC مورد نیاز است. زیرساخت دوچرخه گران نیست، اما ما باید در آمریکای شمالی به عنوان یک شبکه به طور جدی به این موضوع فکر کنیم، چگونه حداقل یک شبکه قابل دوام ایجاد کنیم تا مردم را از نقطه A به نقطه B به سرعت و کارآمد بر روی دوچرخه و با تمرکز بر ایمنی برسانیم؟