دوچرخه‌سواری برقی کارآمدتر از پیاده‌روی دوچرخه‌سواری و رانندگی است

دوچرخه‌های برقی ما پایدار هستند، چه در مورد باتری و چه در مورد ردپای کربن آنها. اگر به شما بگویم که دوچرخه های برقی در واقع ردپای کربن کمتری نسبت به دوچرخه های معمولی یا حتی پیاده روی دارند، احتمالا فکر می کنید من دیوانه هستم. اما من قصد دارم در این مقاله آن و موارد دیگر را توضیح دهم و امیدوارم که برای شما مفید باشد.

انواع مختلف پایداری

اکنون وقتی بیشتر مردم به پایداری فکر می‌کنند، احتمالاً به پایداری زیست‌محیطی فکر می‌کنند، مثلاً تأثیر من بر محیط‌زیست چیست، ردپای کربن من چیست، چگونه بر این جهان تأثیر می‌گذارم. اما تأثیر اقتصادی و اجتماعی نیز وجود دارد. در این مقاله ما در درجه اول بر روی جنبه های زیست محیطی تمرکز خواهیم کرد، اما در مورد برخی از جنبه های دیگر نیز صحبت خواهیم کرد.

اکنون وقتی در مورد اثرات زیست محیطی دوچرخه های الکتریکی صحبت می کنیم، به طور کلی می توانید این جنبه ها را به دو گروه مختلف تقسیم کنید. ابتدا استفاده از دوچرخه برقی، مانند اینکه استفاده از دوچرخه برقی چقدر پایدار است، چه برای رفت و آمد باشد، چه برای تفریح، یا غیره. و طرف دیگر تولید خواهد بود، مانند اینکه چقدر پایدار است، ردپای کربن آن چقدر است، منابع مورد نیاز برای انجام موثر آن چیست و غیره. 

پایداری انواع مختلف حمل و نقل

من فکر می‌کنم که اکثر مردم احتمالاً تصور اشتباهی در مورد پایداری دوچرخه‌های الکتریکی در حمل‌ونقل دارند. قطارها یکی از کارآمدترین اشکال حمل و نقل هستند که در صورت پر بودن بین 800 تا هزار مایل در هر گالن حرکت می کنند. به‌عنوان یک معیار برای تلاش و نزدیک‌تر کردن سایر اشکال حمل‌ونقل، انواع مختلفی از چیزهای مختلف اکنون یک هوندا سیویک پایه حدود 40 مایل در هر گالن است، یک کامیون وانت 20 مایل در هر گالن، یک پریوس هیبریدی حدود 50 مایل در هر گالن است. همچنین یک خودروی الکتریکی، تنها حدود صد مایل در هر گالن است اگر میزان واقعی تولید آن انرژی را در نظر بگیرید.

اما اینجاست که واقعاً جالب می شود زیرا وقتی شروع به صحبت در مورد چگونگی تولید انرژی ما به عنوان انسان می شود. حالا اگر در مورد آن فکر کنید، ما خودمان نوعی موتور هستیم، درست است که مواد مصرف می کنیم و با آن انرژی تولید می کنیم. عابران پیاده حدود 55 مایل در هر گالن دریافت می کنند اگر رژیمی مانند اکثر آمریکایی ها مصرف کنید. اگر غذای محلی بخورید می تواند بهبود یابد، زیرا آن غذا به سوختی که حمل و نقل برای رساندن آن به بشقاب شما استفاده می کند، وابسته نیست. این معیار احتمالاً برای اکثر مردم کمی عجیب به نظر می رسد، اما اگر به آن فکر کنید، به نوعی منطقی است. بعد صحبت از دوچرخه های سنتی شد و یک بار یکی گفت که اگر می خواهید یک انسان را کارآمدتر کنید، آنها را سوار دوچرخه کنید. زیرا آنها از 55 مایل در هر گالن به 270 می رسند و حتی اگر غذاهای محلی بخورند، بیشتر می شوند. اگر به اندازه کافی متعجب نیستید، وقتی در مورد دوچرخه های باری الکتریکی صحبت می شود و اینکه چگونه آنها 480 مایل در هر گالن می آورند، جالب تر می شود، و دوچرخه های برقی مسافرتی 570 مایل در هر گالن دریافت می کنند. اما اگر یک دوچرخه برقی را با انرژی خورشیدی شارژ کنید و غذای محلی بخورید، راندمان به بیش از 1300 مایل در هر گالن می رسد، و در این مرحله شما در واقع کارآمدتر از قطار هستید.

من مطمئن هستم که برخی از افراد ممکن است با این ایده ها مشکل داشته باشند و علاقه مند باشند در نظرات بدانند شما بچه ها در مورد این چه فکر می کنید. همچنین در مورد کارایی انسان، ما فقط 25 درصد کارآمد هستیم در حالی که موتور دوچرخه برقی بیش از 80 درصد کارآمد است.

نگاهی به انتشار کربن از حمل و نقل مختلف

این یکی از راه‌های نگاه کردن به پایداری است، فقط مصرف انرژی و نحوه کارکرد آن و مایل در هر گالن است. من فکر می کنم بسیاری از مردم با آن آشنا هستند، مقیاس مشترکی وجود دارد که می توانیم در رابطه با آن استفاده کنیم. حالا اگر به تصویر کلی نگاه می کنیم، نمی توانیم فقط در مورد کارایی صحبت کنیم، اگرچه فکر می کنم این یک عامل بزرگ است، باید در مورد انتشار کربن نیز صحبت کنیم. به گفته آژانس محیط زیست فدرال، یک خودرو در هر مایل مسافر حدود 240 گرم CO2 منتشر می کند. حمل و نقل عمومی حدود 80 تا 176 گرم CO2 در هر مایل مسافر منتشر می کند. و در مقابل یک دوچرخه برقی به طور کلی بین 3.2 تا 8 گرم CO2 در هر مایل مسافر منتشر می کند. چند چیز دیگر که در طول تحقیقاتمان جالب بود، یکی در مورد شارژ کردن است. شارژ بیشتر دوچرخه های برقی حدود یک پنی در هر مایل است.

اکنون من احتمالاً مانند بسیاری از مردم هستم که می توانند در صحبت کردن در مورد این اعداد و چیزهای دیگر کمی غرق شوند. بنابراین من فکر می‌کنم شاید منطقی باشد که آن را در قالبی ساده‌تر تجزیه کنیم، این واقعاً در مورد جابجایی جرم است، شما یک ماشین الکتریکی چند هزار پوندی را با یک دوچرخه الکتریکی با وزنی بین 30 تا 100 پوند مقایسه کنید. بدیهی است که برای حرکت دادن آن به انرژی بسیار بیشتری نیاز است. اما یک موضوع بزرگ در مورد پایداری در واقع در مورد مصرف است و یکی از راه هایی که ما به عنوان آمریکایی بیشترین مصرف را داریم، حمل و نقل است. برای مثال، ما بسیار به خودرو وابسته هستیم، و بسیاری از مکان‌ها واقعاً گزینه‌های زیادی خارج از آن ندارند. طبیعتاً ما از وسیله نقلیه بسیار بزرگی استفاده می کنیم که بزرگتر و بزرگتر می شود، اگر بخواهید واقعاً کارآمدترین استفاده از منابع نیست.

تولید دوچرخه برقی

در مورد تولید چه می‌شود، زیرا مطمئناً کربن زیادی در تولید وجود دارد، منابع مرتبط با آن و باتری‌های لیتیوم یونی. افراد دوچرخه‌سوار آمار جالبی در این مورد داشتند، حدود 508 مایل طول می‌کشد تا ردپای کربن مربوط به تولید دوچرخه برقی جبران شود. اکنون برای برخی از افراد، اگر 10 مایل در هفته رانندگی می کنید که این کار را در عرض یک سال انجام می دهید، من برخی از افراد را می شناسم که 20 مایل به اضافه را در روز طی می کنند، به این معنی که آنها احتمالاً در ماه اول زندگی خود، ردپای کربن یا ساخت دوچرخه خود را جبران می کنند. اما من نمی‌خواهم به این موضوع توجه کنم، واقعیت این است که برخی از جنبه‌های چالش برانگیز برای تولید دوچرخه‌های برقی وجود دارد و یکی از قابل توجه‌ترین آنها استخراج لیتیوم برای باتری‌ها است.

استخراج لیتیوم برای باتری

در حال حاضر، اگرچه ممکن است برخی از فناوری‌های آینده را ببینیم که به این منبع طبیعی نیاز ندارند، اما واقعیت این است که امروز به آن نیاز داریم. اگر بخواهیم از این استفاده کنیم، باید سعی کنیم از آن به کارآمدترین شکل ممکن استفاده کنیم، و این به طور کلی یک دوچرخه برقی خواهد بود، به ویژه وقتی در نظر بگیرید که برخلاف یک وسیله نقلیه الکتریکی، ماشین الکتریکی که می تواند 20 30 برابر بیشتر از یک دوچرخه برقی برق مصرف کند. و من نمی‌خواهم خیلی عمیق به این موضوع بپردازم، بلکه فقط برای کسانی از شما که نمی‌دانند، زمینه‌ای ارائه کنم. بیشتر لیتیوم از مقدار کمی معدن در سراسر جهان به دست می آید، و بسیاری از آن مکان ها در مناطق دور افتاده ای هستند که عمدتاً توسط مردم بومی سکونت دارند و استخراج می تواند برای محیط زیست آنها بسیار مخرب باشد. من معتقدم شرکت‌هایی هستند که سعی می‌کنند این مواد را به‌طور پایدارتری تامین کنند، و می‌دانید که این نوع بیشتر به جنبه اجتماعی آن وارد می‌شود. اما این موضوع واقعاً بزرگی است و من فکر نمی‌کنم در اینجا تضعیف شود. اما واقعاً امید این است که در نهایت به جایی برسیم که باتری‌های ما به این نیاز نداشته باشند، به نظر می‌رسد فناوری‌های زیادی در آنجا وجود دارد، اما واقعاً برای پیاده‌سازی این فناوری‌های جدید، به خصوص در فضای باتری، زمان زیادی طول می‌کشد. بنابراین فکر می‌کنم بهترین امید ما در کوتاه‌مدت این است که سعی کنیم به دقیق‌ترین روشی که می‌توانیم به این مطالب دسترسی پیدا کنیم. و من فکر می کنم که ما واقعاً باید بیشتر روی میزان کارآمدی استفاده از آن تمرکز کنیم.

بازیافت باتری های لیتیومی

موضوع بسیار مهم دیگر در رابطه با باتری های لیتیومی بازیافت است. از نظر تاریخی، ما واقعاً سیستم‌های زیادی پیرامون این موضوع نداشتیم، اما اکنون داریم. اگر واقعاً بتوانیم به سمتی برویم که از منابع کمتر استفاده کنیم، از حمل و نقل در مقیاس انسانی بیشتر استفاده کنیم، شهرهایمان را در مقیاس انسانی بیشتر بسازیم. پس شاید بتوانیم به جایی برسیم که نیازی به افزایش تقاضا برای لیتیوم نداشته باشیم.

پایداری تولید

طرف دیگر ساخت واقعاً مربوط به جایی است که اشیاء تولید می شوند، نحوه حمل و نقل آنها که می تواند بسیار عمیق شود، بنابراین من نمی خواهم زیاد در این مورد صحبت کنم. من می گویم که صنعت دوچرخه به طور کلی در رابطه با این موضوع واقعاً به طرز چشمگیری ثابت شده است. Bosch آنها کربن خنثی هستند آنها در واقع یکی از بزرگترین شرکت های اندازه خود هستند که کربن خنثی هستند که بسیار جالب است. آنها جزئیات زیادی در مورد آن در سایت های خود دارند که شرکت دیگری Reese و Mueller هستند، آنها در واقع یک هدف پایداری دارند که تا سال 2025 پایدارترین شرکت دوچرخه الکترونیکی در صنعت باشند. بنابراین از طرف آنها فکر می کنم آنها به آن به عنوان فرصتی برای تعیین شرایط کاری از تامین کنندگان نگاه می کنند. نوع رنگ آنها از همه این چیزهای مختلف استفاده می کنند. و من فکر می‌کنم که این موضوع واقعاً بزرگی است، و این که قرار است بیشتر و بیشتر اتفاق بیفتد، احتمالاً به یک نیاز بیشتر و بیشتر تبدیل خواهد شد زیرا دولت‌ها ابتکارات خاصی در مورد کاهش انتشار خود دارند. بنابراین کاهش وابستگی آنها به منابع خارجی. 

چرا هلند به کشور دوچرخه سواری تبدیل شد؟

و برای کسانی که نمی‌دانند، این بخشی از دلیل تبدیل شدن هلند به مکان دوچرخه‌سواری است که امروزه شناخته شده است. در دهه 70 این خودرو در هلند مانند سایر نقاط جهان بسیار محبوب شد. اما آنچه که آنها تشخیص می دهند این است که افزایش تقاضا برای نفت یک مسئله واقعاً بزرگ بود، به ویژه در این بحران گاز و نفت در آن زمان. آنها تصمیم گرفتند واقعاً تلاش کنند و به سمت دوچرخه حرکت کنند و در نتیجه به مکانی بسیار پایدارتر تبدیل می شوند، نه فقط از جنبه زیست محیطی، بلکه از نظر اجتماعی و اقتصادی. این واقعاً یک معامله بزرگ است و چیزی که واقعاً نباید تضعیف شود.

این نوعی صحبت در مورد جنبه پایداری اجتماعی است، فقط در مورد اینکه چگونه بر جامعه خود تأثیر می گذاریم، چگونه بر دیگران تأثیر می گذاریم، شما می توانید به جنبه های مختلف این موضوع که دوچرخه های برقی چقدر پایدار هستند در امر اجتماعی در یک جامعه در سطح وسیع، وارد شوید. در نتیجه استفاده بیشتر از حمل و نقل در مقیاس انسانی، حس اجتماعی ایجاد می کند. من فکر می کنم چیزهای بسیار خوبی در آنجا وجود دارد، زیرا اگر در مورد آن فکر کنید، ما با این همه پراکندگی به نوعی به این سمت حرکت کرده ایم و واقعاً فقط با شناخت حمل و نقل پشت فرمان در ماشین، برخی از تعاملات اجتماعی را که قبلاً در جوامع ما بسیار رایج بود، محدود می کند.

پایداری اقتصادی دوچرخه های برقی

در مورد پایداری اقتصادی چطور؟ یکی از مواردی که باید به آن توجه کرد، اشکال متضاد حمل‌ونقل است، دیگری این است که بیشتر مکان‌ها می‌توانند گزینه‌های بیشتری مانند حمل‌ونقل عمومی داشته باشند، به‌ویژه در ایالات متحده، مقاله اخیر فوربس وجود دارد که نشان می‌دهد داشتن یک خودرو در ایالات متحده به طور متوسط ​​حدود هفت هزار دلار هزینه دارد، اگر یک وسیله نقلیه ممتازتر باشد و من می‌توانم ببینم که این تعداد از آنجا بالا و بالاتر می‌رود. از این اعداد، یک دوچرخه برقی با در نظر گرفتن آن فقط یک پنی در هر مایل برای شارژ آن هزینه دارد، برای اکثر مردم حتی اگر دوچرخه گران قیمتی را در کمتر از یک سال بخرید، سرمایه خود را برای دوچرخه برقی پس خواهند داد.

آمارهای جالب زیادی در این مورد وجود دارد، اطلاعات جالب زیادی وجود دارد، من فکر می کنم مردم شروع به صحبت بیشتر در مورد این موضوع خواهند کرد، اما آن طرف آن فقط هزینه مالکیت وجود دارد. من فکر می کنم گاهی اوقات هنگام صحبت در مورد پایداری باید در نظر بگیرید که این محصول چقدر بادوام است و چقدر قابل تعمیر است. اینها فاکتورهای واقعاً بزرگی هستند که ما هنگام ارائه دوچرخه در فروشگاه خود در نظر می گیریم. آیا می‌توانیم این قطعات را تا چه اندازه در آینده جایگزین کنیم، آیا می‌توانیم قطعات زیرزمینی را جایگزین کنیم که واقعاً سعی می‌کنیم مطمئن شویم که با تولیدکنندگانی کار می‌کنیم، که می‌دانیم به دنبال حمایت طولانی‌مدت از محصولاتشان خواهیم بود و سپس چیزی که ما شروع به رشد بیشتر می‌کنیم، بازار استفاده شده است. ما در واقع دوچرخه‌ها به صورت پیش‌فرض و استفاده شده در دسترس هستند، و این به پایداری آن نیز کمک می‌کند، بنابراین اگر بخواهید دوچرخه‌های برقی فقط در محل دفن زباله ختم نمی‌شوند.

حمایت از زیرساخت های دوچرخه

خارج از آن، در جبهه اقتصادی، حدس می‌زنم که به نوعی در جبهه اجتماعی و اقتصادی است. حمایت از زیرساخت دوچرخه های برقی برای جامعه چه هزینه ای دارد. برای اولین بار می گویم که ساخت خطوط دوچرخه بسیار کمتر از ساخت جاده های سنتی هزینه دارد، زمانی که شما مجبور هستید چیزی برای وسایل نقلیه سبک تر با فضای کمتر بسازید، طبیعتاً هزینه آن کمتر از ساخت زیرساخت برای وسایل نقلیه بزرگتر است که وزن بیشتری دارند و فضای بیشتری را اشغال می کنند. و من فکر می‌کنم این چیزی است که شهرها همیشه آن را در نظر نمی‌گیرند، اما وقتی شروع به آزمایش این چیزها کرده‌اند، بیشتر در مورد آن فکر می‌کنند. اما این یکی از چالش‌های بزرگ‌تری است که صنعت در اینجا با آن مواجه شده است، کمبود زیرساخت است، من فکر می‌کنم برای بسیاری از شهرها با این ایده مبارزه می‌کنند، مانند این که اگر آن را بسازید، می‌آیند این کار را واقعاً کار می‌کند. من معتقدم که دارد، بارها و بارها ثابت شده است که اینطور است. برعکس نیز صادق است اگر آن را نسازید، نمی آیند. 

در مورد آن خیلی بیشتر فکر کنید که در اینجا در مورد آن صحبت کنید، مطمئنم که من برخی چیزها را از دست داده ام اگر چیز دیگری وجود دارد که می دانید، لطفاً در نظرات چیزی را که در مورد سؤالی که دارید فکر می کنید اضافه کنید، متشکرم.