Wprowadzenie i różnice w poszczególnych certyfikatach

Znak CE  jest znakiem certyfikacji bezpieczeństwa i jest traktowany jako paszport dla producentów do otwarcia i wejścia na rynek europejski. CE oznacza CONFORMITE EUROPEENNE. Wszystkie produkty oznaczone znakiem „CE” mogą być sprzedawane w państwach członkowskich UE bez spełniania wymagań każdego państwa członkowskiego, realizując w ten sposób swobodny obrót towarów w państwach członkowskich UE. Certyfikacja CE ogranicza się do podstawowych wymagań bezpieczeństwa produktów, które nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi, zwierząt i towarów, a nie ogólnych wymagań jakościowych. Dyrektywa koordynacyjna określa jedynie wymagania główne, a wymagania dyrektywy ogólnej są zadaniami standardowymi. Dlatego dokładne znaczenie jest następujące: znak CE jest raczej znakiem zgodności w zakresie bezpieczeństwa niż znakiem zgodności z jakością. To „główny wymóg” stanowi sedno Dyrektywy Europejskiej. Na rynku UE znak „CE” jest obowiązkowym znakiem certyfikującym. Niezależnie od tego, czy jest to produkt wyprodukowany przez przedsiębiorstwo z UE, czy też produkt wyprodukowany w innym kraju, jeśli chcesz swobodnie krążyć na rynku UE, musisz umieścić znak „CE” w celu wskazania produktu. Jest on zgodny z podstawowymi wymaganiami Dyrektywy UE „Nowe metody koordynacji technicznej i normalizacji”. Jest to obowiązkowy wymóg prawa UE dotyczącego produktów

.

 

Certyfikacja UL  została założona przez globalną organizację testującą i certyfikującą oraz organizację opracowującą standardy UL Co., Ltd. ze Stanów Zjednoczonych. Od momentu założenia w 1894 r. firma UL wydała dotychczas prawie 1800 norm bezpieczeństwa, jakości i zrównoważonego rozwoju, z których ponad 70% stało się amerykańskimi normami krajowymi, a UL jest także kanadyjską agencją opracowującą krajowe standardy. Wykorzystuje naukowe metody badawcze do badania i ustalania, czy różne materiały, urządzenia, produkty, sprzęt, budynki itp. Są szkodliwe dla życia i mienia oraz jaki jest stopień szkody; w celu ustalenia, opracowania i wydania odpowiednich standardów oraz pomocy w ograniczaniu i zapobieganiu danych dotyczących strat majątkowych w zakresie życia, przy jednoczesnym prowadzeniu działalności badawczej w celu ustalenia faktów. Certyfikacja UL to certyfikacja nieobowiązkowa w Stanach Zjednoczonych, przeznaczona głównie do testowania i certyfikacji działania bezpieczeństwa produktów, a jej zakres certyfikacji nie obejmuje charakterystyki produktu EMC (kompatybilności elektromagnetycznej). Krótko mówiąc, zajmuje się głównie certyfikacją bezpieczeństwa produktów i certyfikacją bezpieczeństwa operacyjnego, a jej ostatecznym celem jest uzyskanie produktów o w miarę bezpiecznym dla rynku standardzie oraz przyczynienie się do gwarancji bezpieczeństwa osobistego i mienia. Jeśli chodzi o certyfikację bezpieczeństwa produktów jako skuteczny sposób eliminacji barier technicznych w handlu międzynarodowym, UL odgrywa również aktywną rolę w promowaniu rozwoju handlu międzynarodowego.

 

Norma IEC , Międzynarodowa Komisja Elektryczna (Międzynarodowa Komisja Elektryczna), to ogólnoświatowa organizacja normalizacyjna złożona z komitetów elektrycznych z różnych krajów. Jego celem jest promowanie standaryzacji światowych pól elektrycznych i elektronicznych. IEC to tylko nazwa organizacji, a nie certyfikat. Certyfikacja IEC, do której zwykle się odwołujemy, to zazwyczaj certyfikacja CB.

 

Certyfikacja CB : W zasadzie wszystkie produkty elektryczne z zasilaniem mogą być CB. CB to Międzynarodowa Certyfikacja Elektrotechniczna, a pełna nazwa to „Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna, Organizacja ds. Testowania i Certyfikacji Kwalifikacji Produktów Elektrotechnicznych”, która może być szeroko stosowana w różnych krajach do przesyłania certyfikatów, takich jak UE do CE, Australia do SAA, Arabia Saudyjska do GCC itp. Różne kraje wymagają różnych opłat za przesyłanie certyfikatów. Warto zauważyć, że podczas przeprowadzania testów certyfikacyjnych CB: (1) nie jest wymagana żadna inspekcja fabryczna; (2) Składając wniosek o certyfikację CB, konieczne jest poinformowanie krajów, które mają zostać uwzględnione w raporcie, aby podczas testów można było uwzględnić odpowiednie różnice krajowe. System CB (system IEC do testowania zgodności i certyfikacji produktów elektrycznych) to międzynarodowy system obsługiwany przez IECEE. Jednostki certyfikujące każdego kraju członkowskiego IECEE testują bezpieczeństwo produktów elektrycznych w oparciu o normy IEC. Wynikiem testu jest system, w ramach którego raport z testu CB i certyfikat testu CB są wzajemnie uznawane w państwach członkowskich IECEE. Celem jest zmniejszenie barier w handlu międzynarodowym wynikających z konieczności spełnienia kryteriów certyfikacji lub zatwierdzeń różnych krajów.

 

Certyfikat EMC  to standard dotyczący kompatybilności elektromagnetycznej (kompatybilności elektromagnetycznej). Definiuje się ją jako „zdolność sprzętu i systemów do normalnej pracy w swoim środowisku elektromagnetycznym bez powodowania nieznośnych zakłóceń elektromagnetycznych w czymkolwiek w środowisku”. Definicja obejmuje dwa aspekty. znaczenie. Po pierwsze, urządzenie powinno móc normalnie pracować w określonym środowisku elektromagnetycznym, to znaczy urządzenie powinno mieć pewien stopień odporności elektromagnetycznej (EMS); po drugie, zakłócenia elektromagnetyczne generowane przez samo urządzenie nie mogą mieć nadmiernego wpływu na inne produkty elektroniczne. Są to zakłócenia elektromagnetyczne (EMI). Certyfikat EMC został po raz pierwszy wprowadzony przez rząd Wspólnoty Europejskiej. Rząd Wspólnoty Europejskiej stanowi, że od 1 stycznia 1996 r. wszystkie produkty elektryczne i elektroniczne muszą przejść certyfikację EMC i zostać opatrzone znakiem „CE”, zanim będą mogły zostać sprzedane na rynku Wspólnoty Europejskiej. Rządy podjęły działania mające na celu ochronę produktów elektrycznych i elektronicznych. Wydajność firmy w zakresie EMC podlega obowiązkowemu zarządzaniu. Międzynarodowe certyfikaty EMC, takie jak dyrektywa UE 2004/108/WE (dyrektywa EMC), amerykański Kodeks Federalny CFR 47/FCC itp., zawierają jasne wymagania dotyczące certyfikacji kompatybilności elektromagnetycznej.

 

Certyfikacja EN 15194  Europejski Komitet Techniczny Komitet ds. Rowerów TC333 omówił w Brukseli finalizację prac nad normą CEN dotyczącą rowerów elektrycznych. Numer tej normy to EN15194, w skrócie EPAC, a mianowicie: elektryczne pojazdy dwukołowe. Po tym spotkaniu odbędą się drugie konsultacje społeczne w 30 krajach Komitetu CEN. Planuje się, że nowa norma dotycząca rowerów elektrycznych zostanie zaakceptowana i wdrożona przez Komisję Europejską na początku 2008 r. Zacznie obowiązywać od lipca 2009 r. Podczas pierwszych konsultacji społecznych na temat EN15194 zebrano różnorodne opinie i sugestie od różnych stron, które wniosły wkład w metody testowania i projekty omawiane tym razem. Ten projekt obejmuje najważniejsze czynniki związane z normą EN15194 (zakres normy): Jednoślady napędzane elektrycznie (EPAC) nie mogą przekraczać 48 woltów; maksymalna moc nie przekracza 250 watów; gdy prędkość osiągnie 25 kilometrów na godzinę, moc wyjściowa stopniowo słabnie, aż do odcięcia zasilania; norma ta nie należy do Dyrektywy Bezpieczeństwa UE 2002/24/EEC. Nowa norma dotycząca rowerów ze wspomaganiem elektrycznym jest znacznie bardziej skomplikowana niż obecna norma dotycząca rowerów (EN14764:2005). Nowa norma obejmuje bezpieczeństwo mechaniczne, kompatybilność elektromagnetyczną (EMC) i bezpieczeństwo elektryczne; ---- Norma bezpieczeństwa mechanicznego: zgodnie z wymogami testowymi normy rowerowej (EN14764:2005); ----Norma kompatybilności elektromagnetycznej (EMC): celem jest zapewnienie bezpieczeństwa osobom korzystającym z aparatów słuchowych lub rozruszników serca podczas prowadzenia motocykli, samochodów lub rowerów ze wspomaganiem elektrycznym. Począwszy od lipca 2009 r. wszystkie motorowery elektryczne sprzedawane na rynku UE muszą przejść test kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z nową normą EN15194; ----Normy bezpieczeństwa elektrycznego: obejmujące wymagania dotyczące obwodów elektrycznych, akumulatorów, przewodów i złączy oraz kontroli mocy

 

Certyfikacja EN ISO 13849-1 : Pełna nazwa  certyfikacji EN ISO 13849-1 to „Elementy systemów sterowania związane z bezpieczeństwem maszyn”, która koncentruje się na analizie struktury pętli sterowania i podziale pętli sterowania na 5 kategorii: B, 1, 2, 3 i 4 zgodnie ze strukturą pętli sterowania. , Uzupełnione odpowiednią wartością MTTF i wartością DC w celu osiągnięcia oczekiwanego poziomu PL (poziomu wydajności). ISO 13849 dotyczy nie tylko elektronicznych/elektrycznych/programowalnych systemów elektronicznych, ale także projektowania i analizy mechanicznych, hydraulicznych i pneumatycznych obwodów bezpieczeństwa. Głównie ze struktury oprogramowania i sprzętu, zakresu wykrywania urządzenia do wykrywania usterek (pokrycie diagnostyczne DC), niezawodności komponentów (MTTFd), awarii spowodowanej wspólną przyczyną (CCF), procesu projektowania, ciśnienia roboczego, warunków środowiskowych i procedur operacyjnych itp. w celu zapewnienia bezpieczeństwa produktu. Omówiono wskaźnik niebezpiecznych awarii funkcji. Jednocześnie zdolność odpowiednich elementów bezpieczeństwa układu sterowania do wykonywania funkcji bezpieczeństwa w oczekiwanych warunkach dzieli się na 5 poziomów (a, b, c, d, e), zwanych poziomem zapewnienia bezpieczeństwa (PL), a poziom działania definiuje się jako zagrożenie na godzinę. Określa się prawdopodobieństwo awarii. System sterowania jest również podzielony na 5 kategorii (B, 1, 2, 3, 4) zgodnie ze strukturą. W ten sposób można ilościowo ocenić niezawodność funkcji kontrolnych sprzętu związanych z bezpieczeństwem, a także ilościowo zmierzyć stopień zgodności projektu z wymaganiami. Obecnie produktami, którymi się zajmujemy są głównie baterie litowe i płyty zabezpieczające BMS.

 

Certyfikat IEC 62133  IEC 62133-2:2017 to najbardziej znany standard eksportu akumulatorów litowo-jonowych, w tym stosowanych w sprzęcie IT, GPS, produktach do noszenia, inteligentnych zegarkach, urządzeniach Bluetooth, czujnikach bezprzewodowych, narzędziach, laboratoriach, standardzie sprzętu gospodarstwa domowego i medycznego. IEC62133 to ważny międzynarodowy standard dotyczący akumulatorów litowo-jonowych na świecie i ważna podstawa certyfikacji IECEE-CB. Obecnie Japonia, Korea Południowa, Tajlandia, Indie i inne kraje przyjęły normę IEC62133 w celu sformułowania własnych norm krajowych. Normy te stały się ważną podstawą dostępu do rynku w tych krajach. W normie IEC 62133-2:2017 określono wymagania dotyczące bezpiecznego działania i badania przenośnych, szczelnych, wtórnych akumulatorów litowych oraz akumulatorów zawierających elektrolity niekwasowe, w przypadku użytkowania zgodnego z przeznaczeniem oraz w przypadku użytkowania niewłaściwego, które można racjonalnie przewidzieć. To pierwsze wydanie unieważnia i zastępuje drugie wydanie normy IEC 62133 opublikowane w 2012 roku i stanowi zmianę techniczną. Ta wersja zawiera następujące główne zmiany techniczne związane z normą IEC 62133:2012: - oddzielenie układu niklowego na oddzielną część 1; - uwzględnienie wymagań dotyczących baterii guzikowych; - aktualizację sposobu montażu baterii w baterie (5.6); - test mechaniczny [wibracje, uderzenia] (7.3.8.1, 7.3.8.2); - wstawienie IEC TR 62914 do bibliografii